وقتی باغ شکوفه می‌دهد از حسانWhen the Garden Blooms by Hesan

بالاترین حسی که یه آدم می‌تونه به آدم دیگه منتقل کنه، برای من آرامشه.

و چقدر خوب بعضی رایحه‌های گلی این حس رو منتقل می‌کنن؛ آرامشی از جنس بوییدن یاس و مریم، شفاف، ساده و بدون شلوغی.

همون لحظه‌ای که رایحه این عطر رو حس می‌کنی، انگار یه دسته گل تازه از یاس و مریم توی دستته.

نه قرار نیست بوی میوه بده، نه وانیل، نه چوب و نه چیز عجیب دیگه‌ای.

فقط گل.

ساده، روشن و بی‌تکلف.

برای من این رایحه همیشه تداعی‌گر یه دختر مهربونه؛ ساده، دور از تجمل، با صدایی آروم و حضوری که لازم نیست برای دیده‌شدن تلاش کنه.

شاید این همون خاصیتی باشه که من توی بوی یاس دوست دارم؛ یه آرامش نرم که بدون سر و صدا خودش رو منتقل می‌کنه.

یه شیشه از این فضا رو همیشه برای خودم کنار گذاشتم.

بعضی شب‌ها فقط درش رو باز می‌کنم و بوش می‌کنم.

نه برای اینکه جایی برم، نه برای اینکه کسی متوجه عطرم بشه.

فقط برای خودم.

انگار برای چند لحظه، یه بطری از لذت و آرامش رو باز می‌کنم و همون چند ثانیه کافیه که همه‌چیز کمی آروم‌تر بشه.

و شاید غم‌انگیزترین بخش ماجرا همین باشه؛

گاهی چیزی رو فقط به‌خاطر سادگی‌ش کنار می‌ذاریم.

می‌گیم:

«بوی خیلی خوبی داره، ولی ساده‌ست.»

ولی شاید مشکل از سادگی اون نباشه.

شاید دنیای پیچیده امروز یادمون داده هر چیزی که زیباست، حتماً باید پیچیده هم باشه.

When the Garden Blooms — وقتی باغ شکوفه می‌دهد

برای من یادآوری همون چیزیه که گاهی فراموش می‌کنیم:

بعضی چیزها لازم نیست پیچیده باشن تا زیبا باشن.

گاهی بوی یاس و مریم، یه باغ سفید و چند لحظه آرامش، بیشتر از هر چیز دیگه‌ای کافیه.

و جالبه که رایحه یاس برای خیلی از آدم‌ها ذاتاً حس آرامش و آسودگی ایجاد می‌کنه؛ شاید برای همینه که این بو این‌قدر راحت می‌تونه با خاطره، سکوت و لحظه‌های شخصی گره بخوره.