بای کیلیان میدنایت اسپرسو

داستان و شخصیت رایحه

درباره بای کیلیان میدنایت اسپرسو

Midnight Espresso از همون شروع یه فضای گرم، قهوه‌ای و بوزی داره.

قهوه و رام خیلی زود خودشون رو نشون می‌دن؛ قهوه با تلخی و بوی دونه‌های برشته، رایحه رو جلو می‌بره و رام یه گرمای الکلی و شیرین بهش اضافه می‌کنه.

شروع عطر یادآور یه اسپرسو مارتینیه؛ تلخ‌وشیرین، گرم و کمی مست‌کننده.

بعد از مدتی، شکلات و فندق بیشتر به چشم میان و تلخی قهوه با یه شیرینی نرم و آجیلی متعادل می‌شه.

رایحه اینجا حالت شکلاتی‌تر و خوراکی‌تری پیدا می‌کنه، ولی قهوه هنوز حضور داره و نمی‌ذاره ترکیب کاملاً به سمت شیرینی بره.

در ادامه، وانیل بوربون و بنزوئین سیام خودشون رو نشون می‌دن و رایحه گرم‌تر، نرم‌تر و کمی رزینی می‌شه.

در این مرحله پایه عطر نرم و مخملیه و تلخی قهوه کم‌کم با شیرینی وانیل و شکلات متعادل می‌شه.

برای من ساختار کلی رایحه اینه:

قهوه + رام + شکلات + فندق + وانیل بوربون + بنزوئین سیام

شیرینی رایحه

زیاد

Midnight Espresso شیرینی مشخصی داره، ولی قهوه و رام نمی‌ذارن ترکیب فقط شبیه یه عطر شکلاتی و وانیلی ساده بشه.

تلخی قهوه در کنار شیرینی شکلات و وانیل، رایحه رو از یه فضای صرفاً شیرین خارج می‌کنه.

حس کلی رایحه

گرم، قهوه‌ای، بوزی، شکلاتی، آجیلی، وانیلی و شیرین

تغییرات رایحه

میدنایت اسپرسو با حضور مشخص قهوه و رام شروع می‌شه،

اما با جلو اومدن شکلات و فندق، تلخی قهوه ملایم‌تر می‌شه و رایحه به سمت یه فضای شیرین‌تر و آجیلی می‌ره.

در Dry Down هم وانیل و بنزوئین این ترکیب رو نرم‌تر و گرم‌تر می‌کنن و از شدت تضاد اولیه کم می‌شه.

در نهایت، چیزی که از میدنایت اسپرسو باقی می‌مونه بیشتر یه ترکیب شکلاتی، فندقی و وانیلی با رگه‌ای از قهوه‌ست؛

عطری که ایده‌اش رو از اسپرسو مارتینی می‌گیره، اما در پایان بیشتر از خود نوشیدنی، حس شیرین و شکلاتیِ بعد از اون رو تداعی می‌کنه.